yeni bir... (02/12/07)

Uçuk kaçık anılarımın en saflaştırılmış halini dinliyorlar… onların sıradanlaşmış yaşamlarında yeni bir rengim ben, ne yapacağı belli olmayan… beni gözlerinde büyütüyorlar, onların yapmaya cesaret edemediklerini yapmış olduğum için… bir zamanlar ben de çok büyütmüştüm birilerini, benim kendimi hala çocuk gibi hissedebildiğim zamanlarda yaşıyorlar…
Doğru arkadaşlar mı seçtim diye düşünüyorum bazen, ama seçmedim ki eski bir arkadaş bırakıverdi beni bu kızların arasına… ama yanlış değiller beni sevdiklerini hissedebiliyorum, ya da belki de sadece ilk hevestir bana duydukları… ilaç gibiymişim onlar için, öyle diyorlar… doğru mutlu olduğumda eğlenceli olurum ama değişkenimdir sıkıldığımda bırakıp gidebilirim bu mutluluk oyununu…
Yeni başlangıçlar korkutmuyor artık gözümü… anahtar kelime “gülümsemek”… öyle çok gülümseyen insan var ki etrafımda yine… kimi gerçek, kimi sahte, kimi yakın, kimi uzak…
ama her bir hayatın önyargılarla elenmeyecek kadar değerli olduğunu öğrenmiştim ben…