Çok uykum var… odama giriyorum, yatağımda başka birileri var… balkona çıkıyorum orda başka biri sızmış… mutfağa dönüyorum yine, bir tek orda yalnızım… bi’ neskafe yapıyorum kendime, gözlerimi açabilmek için…
Güneş doğuyor, sıkılıyorum… giyinip dışarı çıkıyorum… parkın içinden geçiyorum bilerek… üç saat önce savurduğumuz şişeleri arıyor gözlerim, buluyor… markete geliyorum, gazeteler gelmemiş… kaydırakların orda ki banka oturuyorum, canım sıkılıyor… eve dönüyorum…
Balkondaki uyanmış:
- gidelim artık biz, diyor.
- gidin, annemler gelcek zaten, diyorum.
Uykusuzken patavatsız oluyorum… yatağımdakilerden birini uyandırıyor, gidiyorlar, geçiriyorum… “görüşürüz” diyorlar, oysa onlarda biliyor buradaki son gecem olduğunu… belki son kez bakıyorum yüzlerine, kapıyı kapatıyorum…
Yatağımdaki boşalan yere uzanıyorum…
7 Ocak 2008 Pazartesi
"görüşürüz" (15/10/07)
Gönderen
çii
zaman:
1/07/2008 12:11:00 ÖS
Etiketler: bavulumdaki şehir, eskimiş hatıralarım
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
2 yorum:
neydi bu son bakışın , son görüşün nedeni çıı ? neden , nereye gittin .. ?
okul bitti... o son gecemdi ordaki...
Yorum Gönder