r'leri söyleyemen prensime (19/06/07)

Dün gece kapı çaldı. gelen o ve arkadaşlarıydı. son geldiğinden daha erken bir saatti, habersiz... kararsızlığıma kapıdan içeri girerek karşılık verdi. balkona geçtik... altı kişiydik... ev arkadaşım uyumaya gitti... diğerlerinin nereye gittiğini bilmiyorum ama balkonda yalnızdık... çocuksu bir hareketle elimi tuttu. ona baktım sevimliydi, tüm gece beni izlemişti. sanki kenetlenmişti gözleri bana...
dışarı çıkalım, dedim... tamam, dedi... sessizce çıktık evden daha güneş doğmamıştı... sarılarak yürüdük sokaklarda, boş ve ıssız... sevgiliymişiz gibi...
her ona baktığımda bana bakıyordu... hiç konuşmuyorduk... gözlerimizin dili varmış gibi davranıyorduk...
benden istediği neydi hiç sormadım, yanımda olması hoşuma gidiyordu. ama niye yanımdaydı bilmiyorum, bilmek istemiyorum...
kaldırıma oturdum, o da yanıma... ona yaslandım, güvenle... yaslanmak güvendir benim sözlüğümde... başımı omzuna koydum, kapadım gözlerimi... oturduk... saatler geçti... gecenin sakladığı bizler açıkta kaldık...
gitmem gerek, dedi... ayağa kalktım... yanaklarına dokunup bir öpücük kondurdum dudaklarına... ve dedim ki:
- seni sevebilirdim...
ve gittim...