öğretmen liseleri

okuduğum okulun bana neler kazandırdığını mezun olduktan sonra anlayabildim ancak... herhangi bir liseden farkı olmadığını, meslek derslerininse hiçbir işe yaramayan "öğretmen lisesi" farkını yaratabilmek için gördüğümüz dersler olduğunu düşünürdüm... pek de öyle değilmiş...

ne kadar çoğumuz son zamanlarda "öğretmen olmama" kararı alsak da, liseyi öğretmen olabilme ihtimaliyle okuyoruz... ne kadar çoğumuz öğretmenlik seçtiğinde alacağı ek puanı paraşüt misali bir kurtarıcı olarak görse de, bu okul az çok öğretmenlerimizi anlayabilme yetisi vermiştir bize, bu yüzden saygılıyızdır... ama bir o kadar da ukalayızdır, çünkü bir öğretmenin nasıl olması gerektiğini de öğrenmişizdir...

ya öğretmen olacağızdır, ya da ucundan döneceğizdir öğretmenliğin...



arkadaşlarımdan duyuyorum... sitem ediyorlarmış onlara ek puanları yüzünden... bir nebze haklılar... ama hakediyoruz inanın, haftanın beş günü gördüğümüz sekiz saat ders için ya da meslek derslerimiz için değil, öğretmenlerimizin bize geleceğin öğretmenleri gözüyle baktığı dört yıl için hakediyoruz... hem onu da geçtim, zamanında çalışmışız kazanmışız, yani kim ne diyebilir ki...


bir de garip bir dostluk bağı vardır bu öğretmen liselerinin... nereye gezi olursa, oradaki öğretmen lisesidir konak yerimiz... hemen yataklar hazırlanır misafir okula...
ve ortak bir kültür birliği oluşmuştur istemsizce... nerde benzer konsepte bir okuldan çıkmış biriyle karşılaşsam, yatakhane maceraları, devrecilik, öğretmenler, bölümler, kaçış hikayeleri derken saatler geçer... benzerdir hikayeler her hikaye başka bir hikayeyi anımsatır, yaşta önemli değildir bu kültür birliğinde... kırk yaşında da olsa, öğretmen lisesi mezunuyum, dediğini duyduğunda bir ışık parlar gözlerinde...

özledim sanırım okulumu...